Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #4 – Kel’Thuzad

Wszyscy wielcy złoczyńcy mają swoich najważniejszych sługusów. Nie inaczej było z Królem Liszem, którego najpierw przewodnikiem, a potem sługą był wielki lisz Kel’Thuzad. Czy wiesz jednak, kim był zanim został kościanym władcą Naxxramas i jak właściwe doszło do tego? Zapraszamy do przeczytania kolejnej części Bohaterów Żagiewnego Kamyka przygotowanej przez Ventasa, opowiada ona historię Kel’Thuzada.

Poprzednie części Bohaterów Żagiewnego Kamyka znajdziesz poniżej:

  1. Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #1 – Arcymag Antonidas
  2. Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #2 – Grommasz Piekłorycz
  3. Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #3 – Edwin VanCleef

Kel’Thuzad

Kel'Thuzad– Pamiętaj synku, nigdy nie rozmawiaj z nieznajomymi! – gdyby matka Kel’Thuzada nie zaniedbała tej lekcji i wpoiła swemu potomkowi tę ważną prawdę życiową, może nie zdobyłby wielkiej potęgi, może i nadal zajmowałby się ożywianiem zdechłych szczurów, ale przynajmniej nie straciłby swego najwierniejszego przyjaciela, Pana Sierściucha… Wiedzcie otóż, że Kel’Thuzad nie był zawsze latającym szkieletem otoczonym mroźną mgiełką. Kiedyś był zwykłym śmiertelnikiem. Żeby stać się nieumarłym, trzeba najpierw być żywym, ot prosta logika.

W czasach II wojny z orkami Kel’Thuzad był potężnym i szanowanym magiem Dalaranu oraz bliskim współpracownikiem arcymaga Antonidasa. Dzięki swej ogromnej wiedzy i niemniejszym ambicjom, wspiął się na wyżyny w hierarchii miasta czarodziejów, zasiadając w Radzie Sześciu, m.in. obok wspomnianego Antonidasa, Kael’thasa Słońcobieżcy, Krasusa i Modery. Niestety, wielkie zaszczyty nie zadowalały Kel’Thuzada. Mag pragnął czegoś więcej. Dążąc do powiększenia swojej potęgi sięgnął w końcu do zakazanej szkoły magii – nekromancji. Jednak pomimo niemałych zdolności i nieograniczonego dostępu do biblioteki Fioletowej Cytadeli, osiągnięcia Kel’Thuzada na mrocznej ścieżce były niewielkie. Po wielu eksperymentach potrafił jedynie ożywić szczura… na bardzo krótką chwilę.
Kel'Thuzad nekromantaZła passa trwała do dnia, w którym w głowie Kel’Thuzada odezwał się tajemniczy głos. Nieznajomy obiecał magowi pomoc w jego badaniach. Szybko okazało się, że dziwny sojusznik posiadał sporą wiedzę o nieumarłych, a pod jego nadzorem Kel’Thuzad był w stanie osiągnąć znacznie więcej niż do tej pory w pojedynkę.
Studia maga przerwał Antonidas, odkrywając jego mroczny sekret. Wspólnie z resztą Rady nakazał mu przerwać eksperymenty pod groźbą odarcia ze wszystkich tytułów i wykluczenia z gildii czarodziei. Kel’Thuzad nie przejął się szantażem, spodziewając się takiej reakcji. Opuścił Dalaran, udając się na mroźny kontynent, Północną Grań, gdzie pokierował go jego tajemniczy doradca.

Wśród mroźnych pustkowi Kel’Thuzad odnalazł podziemną jaskinię strzeżoną przez nieumarłych nerubian Anub’araka. Pajęczy stwór zaprowadził go do Tronu Mrozu, gdzie w lodowej bryle spoczywał właściciel tajemniczego głosu – uwięziony Król Lisz. To on, przeczesując swym umysłem południowe krainy, odnalazł maga, odkrywając w nim wielki potencjał. Ner’zhul ofiarował mu nieśmiertelność w zamian za wieczną służbę. Pokazał mu również przygotowania do ogarnięcia królestw Plagą nieumarłych. Przerażony tym widokiem Kel’Thuzad próbował uciec, ale było już za późno. Król Lisz zdominował jego umysł, tworząc z niego swego najwierniejszego sługę, oddając mu we władanie latającą twierdzę Naxxramas.

Odnowiony trailer Cienia Nekropolii:

Kel'Thuzad_5W następnych latach Kel’Thuzad, dzięki swej wielkiej charyzmie i zdolnościom krasomówczym, zebrał wokół siebie rzesze ludzi, obiecując im wieczne życie. Była wśród nich szlachecka rodzina Barovów, która powierzyła mu swój rodzinny dwór Caer Darrow, w podziemiach którego założył szkołę nekromantów, Scholomancję. Wkrótce uformował z oddanych ludzi sektę zwaną Kultem Potępionych, wyznającą wiarę w Ciemność, będącą przeciwieństwem kościoła Świętego Światła. Stając na czele nowej organizacji, Kel’Thuzad zaczął rozprzestrzeniać nieumarłą zarazę po okolicznych wioskach, poprzez zainfekowane ziarno.

Gdy Plaga ogarnęła kolejne osady, król Terenas i lord Antonidas wysłali na zarażone ziemie księcia Arthasa i Jainę Proudmoore. Młodzi podróżnicy szybko odkryli źródło Plagi i stanęli do walki z Kel’Thuzadem, która zakończyła się śmiercią nekromanty. Sługa Króla Lisza umierał jednak ze spokojem. Jego pan przewidział całe zajście, podobnie jak późniejsze wydarzenia, łącznie z powolnym upadkiem księcia i jego przejściem na stronę Plagi. Kel’Thuzad wiedział, że chwilowe cierpienie było niewielką ceną za późniejszą, większą moc.

Kel'Thuzad_2Już jako rycerz śmierci, Arthas powrócił po ciało nekromanty, żeby na rozkaz upiornego władcy Tichondriusa przywrócić go do życia w życiodajnych wodach Słonecznej Studni w Quel’Thalas. Na miejscu okazało się, że magiczne moce Kel’Thuzada przyśpieszyły rozkład ciała, co groziło zniszczeniem szczątków przed dotarciem do krainy elfów. Na polecenie Tichondriusa Arthas zamordował swego byłego mentora, Uthera Światłodzierżcę, odbierając mu urnę z prochami króla Terenasa. Po umieszczeniu w niej tego, co zostało z ciała nekromanty, rycerz śmierci przedarł się przez magiczne zapory Quel’Thalas, zabijając każdego elfa, który stanął mu na drodze, a przywódcę ich łowców, Sylwanę Bieżywiatr przemieniając w banshee. Po dotarciu do Słonecznej Studni, Arthas spaczył jej wody prochami nekromanty, przemieniając go w potężnego lisza.

Obdarzony nowymi mocami Kel’Thuzad mógł porozumieć się z władcami Płonącego Legionu, panami Króla Lisza. Na jego wezwanie odpowiedział Archimond, nakazując mu zdobyć księgę Medivha przechowywaną w Dalaranie i za jej pomocą sprowadzić go do Azeroth. Miasta czarodziejów strzegły potężne zaklęcia ochronne Antonidasa, ale dzięki wiedzy Kel’Thuzada udało się zdjąć osłony, zabić wielu arcymagów, w tym samego przywódcę Kirin Tor i zdobyć księgę. Na pobliskim wzgórzu, dzięki inkantacjom Ostatniego Strażnika, lisz zdołał otworzyć portal dla Archimonda, wydając Azeroth na pastwę demonów.

Chociaż Arthas był przerażony wizją zniszczenia świata, Kel’Thuzad uspokoił go, że inwazja była częścią planu Króla Lisza, a powrót Legionu miał pomóc mu uwolnić się spod władzy demonów. Przekazując mu instrukcje ich pana, Kel’Thuzad przeteleportował go do Kalimdoru na spotkanie z Illidanem Burzogniewnym…

Kel'Thuzad_4

Gdy Płonący Legion został pokonany pod górą Hyjal, Kel’Thuzad stanął u boku Arthasa, który, ogłaszając się nowym królem Lordaeronu, zaczął oczyszczać swe królestwo z nielicznych żyjących ludzi. Nagły rozkaz powrotu do Północnej Grani wydany przez Króla Lisza przerwał łowy rycerza śmierci. Ner’zhul uznał, że nadszedł czas połączenia się z ciałem Arthasa i wyzwolenia z lodowego więzienia, zwłaszcza, że przez szczelinę pozostałą po wydobyciu Ostrza Mrozu zaczęła uciekać jego moc. Zamieszanie wykorzystała Sylwana, wyzwalając się spod władzy Arthasa i obiecując mu krwawą zemstę. Tylko szybka interwencja Kel’Thuzada ocaliła jego życie. Odpływając z Lordaeronu, rycerz śmierci na odchodnym powierzył mu piecze nad swym królestwem.

Kel'Thuzad_1

Przez kolejne lata lisz musiał walczyć nie tylko z Opuszczonymi Sylwany, która wzięła we władanie ruiny stolicy Lordaeronu i podziemne katakumby znane jako Podmiasto, ale również z fanatykami ze Szkarłatnej Krucjaty i licznymi awanturnikami najmowanymi przez Brzask Argentu. Mimo to Kel’Thuzad przez długi czas odnosił spore sukcesy, będąc w stanie odebrać Sylwanie większość ziem, zmuszając ją do połączenia sił z Hordą oraz łamiąc wolną wolę Alexandrosa Mograine, legendarnego dzierżyciela miecza Spopielacza, tworząc z niego najpotężniejszego z rycerzy śmierci i przywódcę Czterech Jeźdźców Apokalipsy.

Kel'Thuzad i Alexandros

W końcu jednak wpływy Kel’Thuzada zaczęły topnieć. Najpierw stracił Alexandrosa, pokonanego przez grupę rycerzy Argentu pod dowództwem jego syna, Dariona Mograine. Niedługo później jednej z grup najemników udało się wkroczyć do Naxxramas, wyżynając nieumarłe sługi, nie oszczędzając nawet kota, Pana Sierściucha – jedynej żywej istoty w nekropolii i jedynego śladu dawnego życia Kel’Thuzada, oraz pokonać samego lisza, dostarczając jego filakterium kapłanowi Brzasku, Inigo Montoy’owi. Ten jednak zdradził swych towarzyszy, wykorzystując artefakt do ponownego ożywienia Kel’Thuzada. Jedni uważali, że Inigo zrobił to w zamian za obietnicę przemienienia go w lisza. Inni ostrożnie twierdzili, że Montoy był bękartem Kel’Thuzada, który zapragnął pójść w ślady ojca. Jak było w rzeczywistości nie wiemy, ale ożywiony Kel’Thuzad spełnił obietnicę kapłana, dając mu nowe życie i nowe miano – lisza Thel’zana Mrokodzierżcy.

Pan Sierściuch

Naxxramas ponownie wzniosło się w niebiosa, podążając na Północną Grań, na wezwanie Króla Lisza, który przebudził się z długiego snu i w swoim nowym ciele zaczął snuć wizję przyszłych podbojów.

Po ciężkiej walce Kel’Thuzad ponownie poniósł klęskę, nie będąc w stanie oprzeć się połączonym siłom Krucjaty Argentu i zbuntowanym rycerzom śmierci z Hebanowego Ostrza. Jednak tym razem rycerze nie zdołali odnaleźć przy jego zwłokach filakterium, a póki magiczne naczynie nie zostanie zniszczone, póty lisz może odradzać się w nieskończoność…
Chociaż wkrótce poległ sam Król Lisz, koniec Kel’Thuzada nie jest taki pewny…

Kel'Thuzad_3

Trailer Klątwy Naxxramas:

Autor:

ventas okoPiotr Budak, znany szerszej publiczności jako Ventas, jest jednym z czołowych znawców historii Warcrafta w naszym kraju. Zasłynął jako autor „Pradawnej Kroniki” (pierwszej polskiej książki o dziejach Azeroth), opowiadań fan fiction „Kroniki Nasturana” oraz serii filmów „Lore of W3” zamieszczanych na kanale YT. Prywatnie z zamiłowania i zawodu nauczyciel języka polskiego oraz pasjonat kuchni – im dziwniejszej, tym lepiej. Jeśli chcecie poznać bliżej twórczość Ventasa, odwiedźcie jego profil Pradawnej Kroniki na FB lub jego kanał na YouTube.

BZK 4 Kel Thuzad

Author: hearthstone

Share This Post On

6 komentarzy

  1. Seria jest fantastyczna. Bardzo lekko się ją czyta w sam raz do kawy w przerwie. Mam nadzieje że będzie długo kontynuowana.

  2. Kolejne 2 odcinki są już prawie gotowe;) Oprócz bohaterów może napiszę też 1 o artefaktach i frakcjach z HSa. J/w materiału jest sporo:)

  3. quote]Gdy Plaga ogarnęła kolejne osady, król Terenas i lord Antonidas [COLOR=#00ff00][B]wysłali na zarażone ziemie księcia Arthasa i Jainę Proudmoore[/B][/COLOR]. [B][COLOR=#00ff00]Młodzi pod
    Podobał mi się ten odcinek „O Kelu co Kiedyś Miał Zad ale mu skostniał pod ziemią” tylko nie qmam tego fragmentu:

    Gdy Plaga ogarnęła kolejne osady, król Terenas i lord Antonidas 
    
    
    wysłali na zarażone ziemie księcia Arthasa i Jainę Proudmoore
    
    
    . 
    
    
    Młodzi podróżnicy szybko odkryli źródło Plagi i stanęli do walki z Kel’Thuzadem, która zakończyła się śmiercią nekromanty
    .
     Sługa Króla Lisza umierał jednak ze spokojem. Jego pan przewidział całe zajście, podobnie jak późniejsze wydarzenia, łącznie z powolnym upadkiem księcia i jego przejściem na stronę Plagi. Kel’Thuzad wiedział, że chwilowe cierpienie było niewielką ceną za późniejszą, większą moc.
    
    
    
    Już jako rycerz śmierci, Arthas powrócił po ciało nekromanty, żeby na rozkaz upiornego władcy Tichondriusa przywrócić go do życia
    
    
     w życiodajnych wodach Słonecznej Studni w Quel’Thalas
    
    Arthas dobry, Arthas zły? Zgubiłem się w opowieści... 
    https://www.youtube.com/watch?v=TnQJR5duOZU
     kiedy on stał się zły?
  4. Kiedy odnalazł i wziął w swe łapska Ostrze Mrozu (Frostmourne), miecz Króla Lisza, który to miał mu pomóc pokonać Plagę, ale nie pykło :)

  5. video=youtube;PppC8Rok3hY]https://www.youtube.com/watch?v=PppC8Rok3hY[/video]
    Antonidas podejrzewał, że za Plagą stoi Kel’Thuzad. Dla potwierdzenia swoich domysłów wysłał do Lordaeronu swoją uczennicę Jainę Proudmoore. Król Terenas obiecał jej eskortę, stawiając na jej czele swego syna, Arthasa. Liczył, że Arti i Jaina zbliżą się do siebie, co w przyszłości połączy królestwa Lordaeronu i Kul Tiras. Król Lisz dostrzegł księcia i jego wybuchowy temperament. Uznał, że będzie on idealnym kandydatem na jego czempiona, a później stanie się jego nowym ciałem (Król Lisz Ner’zhul był duchem uwięzionym w lodowej bryle). Arthas zabił Kel’Thuzada i udał się do Stratholme (spoiler z następnego odcinka :P), a potem do Northrend starając się za wszelką cenę powstrzymać Plagę. W końcu oddał swoją duszę w zamian za Ostrze Mrozu, stając się sługą Króla Lisza.
    Dokładniejszy opis możesz przeczytać w mojej książce (link w bannerze) lub obejrzeć moją machinimę z W3 w WoWie ;)

    Część I

    https://www.youtube.com/watch?v=PppC8Rok3hY
    
    				

Trackbacks/Pingbacks

  1. Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #17 – Onyxia | HSArena.pl - Największy oficjalny serwis fanowski Hearthstone - […] Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #4 – Kel’Thuzad […]

Submit a Comment