Świat Warcrafta #7 – Wojny Kalimdoru

Świat Warcrafta, z którego pochodzi Hearthstone ma swoją historię sięgającą dziesiątki mileniów wstecz. Zapraszamy Cię do poznania tej niesamowitej opowieści zaczynając od stworzenia świata i stopniowo przechodząc do bieżących wydarzeń.

Siódma część Świata Warcrafta opowie Ci o Wojnach Kalimdoru, czym była forma stada oraz jak powstali Worgeni

Jeżeli chciałbyś cofnąć się do poprzedniej części cyklu, to poniżej znajdziesz spis wszystkich opublikowanych do tej pory części:
Świat Warcrafta #6 – Wysoko Urodzeni, Ludzie i Młoty
Świat Warcrafta #5 – Pandaria
Świat Warcrafta #4 – Rasy Tytanów
Świat Warcrafta #3 – Trolle, Elfy i Demony
Świat Warcrafta #2 – Płonący Legion
Świat Warcrafta #1 – Starzy Bogowie

 

Tauren

Masywni taureni byli na świecie, gdy ten był jeszcze młody, byli na nim nawet przed nocnymi elfami. Podobnie jak trolle, taureni mają opowieści, które sugerują że byli oni jeszcze zanim Tytani przybyli na Azeroth. Nie ma źródła, jednoznacznie wskazującego na pochodzenie taurenów lub w jaki sposób powstali, ale sądząc po innych rasach, wywodzących się od zwierząt (np furbolgowie) najprawdopodobniej przodkiem taurenów był jakiś półbóg, loa lub pradawny byk. Po Wielkim Rozbiciu taureni podzielili się na trzy odrębne grupy.

Pierwsi, koczowniczy taureni wędrowali po ziemiach centralnego Kalimdoru. W ich właśnym języku znani byli jako „Shu’halo” Migrowali z miejsca na miejsce z wielkimi kodo, ogromnymi stworzeniami, które taureni wykorzystywali jako zwierzęta pociągowe oraz jako źródło pożywienia i skór. Ich lud miał głęboko zakorzeniony szacunek dla elementów przyrody, uważając je za aspekty ich „Matki Ziemi” (Earthmother), uosobienia świata.

TAUNKA ORAZ YAUNGOL

Taunka

Daleko na północy, mieszkali taunka (na zdjęciu powyżej). Wizualnie byli podobni do bizonów niż do swoich południowych kuzynów, byli grubsi oraz posiadali grubsze futro, chroniące ich przed lodowatymi północnymi wiatrami.

Natomiast na południu, na terenach Pandarii wędrowali yaungole. Stworzenia te wyglądem przypominały znane nam Jaki. Ich charakter i kultura była bardzo podobna do taurenów, jednak coraz bardziej niesprzyjające otoczenie zmusiło ich do stania się wrogo nastawionymi stworzeniami. Jako pierwsi stworzyli specjalne urządzenia pozwalające wypompowywać olej z ziemi, którego używali do niesienia gwałtownej śmieci swoim przeciwnikom. Aby oddać pokłon płomieniom, zapomnieli o Matce Ziemi i zaczęli czcić ich boga ognia Ordosa.

CENTAUR

Centaur

Półbóg Cenarius, syn Starożytnego Malorna i bogini Elune, w jakiś sposób spłodził wiele dzieci. Być może jego moc po prostu pozwoliła mu stworzyć nowe życie, gdyż on sam nie posiadał partnerek. Niezależnie od tego jak spłodził potomstwo, jego synowie stali się najpotężniejszymi Strażnikami Gaju (Keepers of the Grove). Pierwszym ze Strażników był Zaetar.

Zaetar, w przeciwieństwie do swoich braci, był niezadowolony ze swojego nieśmiertelnego życia. Błąkał się po Kalimdorze i w końcu natknął się kamienną księżniczkę żywiołu ziemi. Była nią Theradras, jedyna córka Therazane. Ta dwójka zakochała się w sobie, pomimo ostrzeżeń Cenariusa, że związek ze sługą Starych Bogów nie jest najlepszym pomysłem.

Z ich związku narodziła się nowa rasa – Centaurów. Pierwsi z nich, przyszli chanowie, wkrótce po przyjściu na świat zbuntowali się przeciw swemu ojcu, brutalnie go mordując. Theradras zamknęła się w sobie i w żałobie pilnuje grobu Zaetara.

WOJNA SATYRÓW

Wojna Satyrów

Niedługo po Wielkim Rozbiciu, ale jeszcze przez wejściem druidów do Szmaragdowego Snu, konflikt między ostatnimi siłami Legionu, a nocnymi elfami zaczął narastać. Satyry, które poddały się służbie Płonącemu Legionowi, zaatakowały społeczeństwo nocnych elfów, chcąc je unicestwić oraz umożliwiając kontynuacje planów Upadłego Tytana.

Zyskując lojalność demonów uwięzionych na Azeroth, Satyry zaczęły najeżdżać ziemie nocnych elfów. Umiejętności  Kaldorei były nieporównywalne do siły satyrów, a moc druidów szybko rosła dzięki naukom Cenariusa. Lecz to nie wystarczyło – satyry wraz z demonami powoli wymuszały odwrót na kaldorei.

FORMA STADA

Malfurion

Druidzi władali siłą natury, a wraz z nią zdolni byli do przybierania rożnych form bestii. Druidzi Szponów mogli stać się potężnymi niedźwiedziami, natomiast Druidzi Pazurów w jednej chwili mogli unieść się w przestworza w formie ptaka. Jednak to nie wystarczyło, aby pokonać satyrów. Chwile potem odkryto jeszcze jedną formę, do tej pory przez nikogo nie używaną – formę wilka.

Forma wilka pochodziła od Starożytnego Goldrinna, znanego z niewyobrażalnego okrucieństwa. Używanie tej formy nie było łatwe, sam Arcydruid Malfurion Burzogniewny nie był w stanie kontrolować wściekłości Goldrinna, kiedy przybrał tą formę.

Jako wielki wilk, Malfurion zaatakował Cenariusa. Arcydruid został stłumiony i wrócił do swojej normalnej formy. Po tym incydencie zakazał korzystania z formy stada, obawiając się zniszczenia jakie spowodować może korzystanie z tej formy.

ZMIENIAJĄC LOS WOJNY

Satyr

Atak niedobitków Płonącego Legionu zdawał się być nie do zatrzymania. Kaldorei nie byli w stanie przerwać ataku, ich wojska były zbyt osłabione po Wonie Starożytnych. Jednak znalazła się mała grupa druidów, która nie posłuchała Malfuriona i przyjęła kształt wilka. Z przerażającym okrucieństwem wdarła się w szeregi demonów i bez wysiłku rozszarpała wrogów.

Kiedy bitwa została zakończona, Malfurion zmuszony był do wykorzystania swoich zdolności, przywracając druidom ich dawną formę. Ponownie zakazał przybierania kształtu wilka. Jednak dzika tęsknota za potężną mocą nie opuszczała druidów. Aby obejść zakaz Malfuriona, stworzyli całkowicie nową formę.

KLĄTWA WORGENÓW

MDjgpul

Druidzi ci zwrócili się do kapłanki Elunde, ta zaś połączyła swój kostur z potężnym reliktem – ostrzem wyciętym z kła Goldrinna, tworząc Kosę Elune (Scythe of Elune). Przy jej użyciu, druidzi zostali przemienieni w pół-ludzi, pół-wilki, mając nadzieję, że światło Elune powstrzyma złość Goldrinna.

Przez chwilę nawet się to udawało. Przemienieni druidzi zaczęli być znani jako worgeni. Z pomocą worgenów udało się przegonić wszystkie demony i satyry z ziemi Kaldorei.

Niestety złość Goldrinna nie mogła wiecznie być ujarzmiona, worgeni stawali się okrutnymi bestiami. Druidzi nie mogli wrócić już do swoich dawnych form, a Kosa Elune nie była już w stanie zapanować nad furią Goldrinna. Worgeni zaczęli atakować innych, a ci którzy zostali ugryzieni, stawali się krwiożerczymi bestiami.

Pozostałym druidom udało się rzucić zaklęcie które masowo uśpiło worgeny, dzięki czemu można je były ukryć w Szmaragdowym Śnie, w którym nie będą siać spustoszenia.

WOJNA RUCHOMYCH PIASKÓW

Qiraji

Wiele setek lat później, qiraji nadal żyły pod pustynnymi piaskami. Od kiedyimperium Aqir zostało zniszczone prze trolle ponad 11.000 lat temu, humanoidalne insekty nie robiły nic, tylko regenerowały swoje siły głęboko pod powierzchnią ziemi. Posiadali roje złośliwych istot znanych jako „silithid” pod swoje rozkazy.

Kiedy Malfurion Burzogniewny spał w Szmaragdowym Śnie, na Fandrala Staghelma spadło zadanie prowadzenia sił Kalimdoru przeciwko wrogowi, który mógł wszystkim poważnie zagrozić. Początkowo tylko nocne elfy prowadziły wojnę. Qiraji, aby złamać lidera nocnych elfów, porwali syna Staghelma i rozerwali go na pół na oczach druidów. Załamany Staghelm pogrążył się w żałobie i wycofał swoje jednostki do Krateru Un’Goro. Ku zaskoczeniu elfów, w kraterze istniała tajemnicza moc, która nie pozwoliła insektom wejść do krateru. Zyskując trochę czasu, Staghelm pozbierał myśli i udał się do brązowych smoków, prosząc o pomoc. Smoki odmawiały, lecz kiedy qiraji zaatakowali Jaskinię Czasu, dom Nozdormu, brązowe smoki zgodziły się pomóc. Syn brązowego Aspektu, Anachronos. Wezwał on przedstawicieli pozostałych stad: syna Alexstraszy, Caelestrasza; córkę Ysery, Merithrę oraz Arygosa, syna Malygosa.

Wspólnymi siłami elfy i smoki zawróciły qiraji z powrotem na pustynię. Caelestrasz, Merithra i Arygos zwabili qiraji do miasta instektów, w tym czasie brązowy smok poderwał piaski pustyni, który w połączeniu z korzeniami druidów i laską Elune utworzył masywny mur, otoczony wysoką magiczną barierą.

Pod murem, który nazwano Skarabeuszową Ścianą postawiono wielki gong. Anachronos stworzył Berło Ruchomych Piasków z odciętej kończyny jednego ze swoich poległych braci. Berło po uderzeniu w gong miało moc otwarcia bram Ahn’Qiraj. Klucz ten został wręczony Fandralowi, licząc, że ten zobowiąże się do stworzenia armii, dzięki której możliwe będzie uwolnienie zamkniętych smoków w Ahn’Qiraj. Niestety druid, rozgoryczony śmiercią syna roztrzaskał Berło o barierę…

Następna część już za tydzień, a w niej dowiesz się jak powstała Horda Orków oraz poznasz dalszą część losów Draenei. Jak zawsze jeśli masz jakiekolwiek uwagi to pisz śmiało w komentarzu pod tekstem.

Historię zebrał w całość i opracował Tomek51882 na podstawie Lore of Warcraft autorstwa zigzagler.

Korekta i poprawki błędów w historii: Piotr „Ventas” Budak, autor Pradawnej Kroniki

Nocny Elf

Author: tomek51882

Share This Post On

3 komentarze

Trackbacks/Pingbacks

  1. Świat Warcrafta #8 – Horda Orków | HSArena.pl - Największy oficjalny serwis fanowski Hearthstone - […] części cyklu, to poniżej znajdziesz spis wszystkich opublikowanych do tej pory części: Świat Warcrafta #7 – Wojny Kalimdoru Świat…
  2. Świat Warcrafta #9 – Rada Tirisfal | HSArena.pl - Największy oficjalny serwis fanowski Hearthstone - […] spis wszystkich opublikowanych do tej pory części: Świat Warcrafta #8 – Horda Orków Świat Warcrafta #7 – Wojny Kalimdoru…
  3. Świat Warcrafta #10 – Pierwsza Wojna | HSArena.pl - Największy oficjalny serwis fanowski Hearthstone - […] do tej pory części: Świat Warcrafta #9 – Rada Tirisfal Świat Warcrafta #8 – Horda Orków Świat Warcrafta #7…

Submit a Comment