Świat Warcrafta #3 – Trolle, Elfy i Demony
Cze08

Świat Warcrafta #3 – Trolle, Elfy i Demony

Świat Warcrafta, z którego pochodzi Hearthstone ma swoją historię sięgającą dziesiątki mileniów wstecz. Zapraszamy Cię do poznania tej niesamowitej opowieści zaczynając od stworzenia świata i stopniowo przechodząc do bieżących wydarzeń. Trzecia część Świata Warcrafta opowie Ci o pochodzeniu Trolli i Elfów, skąd się wzięły demony na Azeroth oraz czym jest Wojna Starożytnych W zeszłym tygodniu ukazała się druga część cyklu – Świat Warcrafta #2 – Płonący Legion, natomiast jeżeli poznać historię od początku, to tutaj znajdziesz pierwszą część cyklu: Świat Warcrafta #1 – Starzy bogowie Trolle zbudowały kilka wielkich imperiów. Drakkari na mroźnej północy, Amani w ciemnych lasach, Gurubashi w głębi dżungli a Farraki na wyjących pustyniach. Zasiedlili cały Kalimdor. Przez dwa tysiące lat królowały trolle, wspierane przez niezgłębionych, duchowych bogów znanych jako Loa. Trolle nie przewidziały jednak, że zagrożenie rodziło się w sercu ich ziem… KALDOREI W samym centrum Kalimdoru, istniało cudowne jezioro, którego wody nasycone były potężną magią całego świata. Studnia ta była znana jako Studnia Wieczności (Well of Eternity), a na jej brzegach rozwijała się cywilizacja Nocnych Elfów. Ta raczkująca dopiero rasa, spojrzała w magiczne wody jeziora i ujrzała w niej odbicie księżyca. Stworzyli kult, gdzie swoją boginię nazwali Elune, kojarzoną z większym z dwóch księżyców Azeroth. Wierzyli że są dziećmi Elune, dlatego też nazwali się Kaldorei czyli Dzieci Gwiazd. CENARIUS Wierzenia Kaldorei z każdą chwilą stawały się prawdziwsze. Z rozległych lasów Kalimdoru, półbóg Cenarius, ruszył elfom na spotkanie. Jego górna część ciała wyglądała jak nocny elf, dolna natomiast jak jeleń, mawiało się że jest synem bogini Elune oraz potężnego ducha jelenia, znanego jako Malorne (druga najważniejsza postać w wierzeniach Kaldorei zaraz po Elune). Cenarius w dużej mierze zawdzięcza swoją moc Yserze, która nauczyła go wielu tajemnic i pokazała mu jak dostać się do Szmaragdowego Snu (Emerald Dream). Półbóg okazał się największym i najpotężniejszym sojusznikiem Ysery w kolejnych dniach. Dał początek licznemu potomstwu. Jego synami byli Keepers of the Grove (znani jako Strażnicy) a córkami były uczciwe Driady. Cenarius przekazał sztuki druidyzmu śmiertelnikom, nauczając jednego z Nocnych Elfów, którego imię brzmi Malfurion Burzogniewny (Stormrage). Taureni twierdzą że półbóg zdradził Malfurionowi tajemnice Szmaragdowego Snu aczkolwiek brak jakichkolwiek dowodów na to, że tak faktycznie było. KRÓLOWA AZSHARA ORAZ STUDNIA WIECZNOŚCI Jak to zwykle bywa, kiedy potężna moc jest w zasięgu ręki, tworzą się różne odłamy, nie inaczej było i tutaj. Osobna grupa elfów zaczęła w tajemnicy studiować moc Studni, wykorzystując pierwotną magię w celu doskonalenia swoich magicznych umiejętności. Grupa ta, wywyższając się ponad Kaldorei, nazwała się Quel’dorei czyli Wysoko Urodzeni (Highborne). Przywódca Wysoko Urodzonych, Azshara, stała się królową. Jej moc dorównywała tylko jej próżności. Zaczęła używać swojej władzy nad Studnią Wieczności do zaciągania innych elfów do swojej służby, a nawet do wmawiania innym,...

Read More
Druid Malfurion
Maj24

Druid Malfurion

Bohaterowie Hearthstone: Druid Malfurion Dziesięć tysiącleci temu Malfurion Burzogniewny był najzdolniejszym uczniem półboga Cenariusa, Władcy Kniei. Po latach pobierania nauk pod kierunkiem syna Eluny Malfurion został pierwszym druidem zdolnym rozkazywać siłom natury, aby te służyły pomocą ludowi Kaldorei. Druidyzm i oddawanie czci przyrodzie stały się dzięki niemu nieodłączną częścią tożsamości nocnych elfów. Malfurion wywodzi się z ludu Kaldorei – „dzieci gwiazd” – mądrych i przebiegłych elfów, których domeną od zawsze była rozgwieżdżona noc. Pierwszy druid darzył wielką miłością inną Kaldorei: Tyrande Szept Wiatru, arcykapłankę bogini Eluny. Brat bliźniak Malfuriona – Illidan – również zapałał do Tyrande uczuciem, które pozostało jednak nieodwzajemnione. Malfurion podziwiał i szanował władczynię ludu Kaldorei – uwielbianą i darzoną najgłębszą czcią przez wiernych poddanych królową Aszarę. Była ona wielką panią nieopisanej urody, potężną adeptką sztuki tajemnej, dysponującą niezwykłym darem przekonywania i zjednywania sobie przychylności innych. Nikt nie mógł się z nią równać. Z biegiem stuleci popadła jednak w samouwielbienie, a jej przebiegłość naznaczyło znamię szaleństwa. Całkowicie pochłaniała ją żądza władzy absolutnej. Aszara zaczęła się otaczać najpotężniejszymi, najzdolniejszymi i najbardziej zamożnymi spośród Kaldorei, albowiem jedynie oni godni byli zaszczytu spoglądania na jej majestat. Im to właśnie królowa nadała miano „Elfów Wysokiego Rodu”. W samym sercu wielkiego, niepodzielonego jeszcze kontynentu Kalimdoru znajdowała się Studnia Wieczności – źródło tajemnej mocy, które zasilało magiczne energie w całym Azeroth. Aszara zaczęła wraz z Elfami Wysokiego Rodu wykorzystywać energię Studni Wieczności do własnych celów, zamykając jednocześnie dostęp do magicznego źródła pozostałym Kaldorei, którzy w opinii królowej nie byli godni jego mocy. Aszara i garstka jej wybrańców nie zdawali sobie wówczas sprawy z tego, że płynąca ze Studni moc tajemna, którą tak bezmyślnie czerpali całymi garściami, była niezwykle niebezpieczna – i uzależniająca. Malfurion bezradnie obserwował, jak jego królowa popada powoli w obłęd, i domyślił się, że jej obsesja na punkcie zdobywania coraz większej potęgi związana jest w sposób nierozerwalny ze Studnią Wieczności. Miał w tym sporo racji, ponieważ, jak się okazało, nadużywanie mocy Studni przyciągnęło uwagę najwyższego władcy Płonącego Legionu – upadłego tytana Sargerasa – który bezbłędnie wykorzystał żądzę władzy Aszary i jej wybrańców, by bez trudu nimi manipulować. Ulegając zgubnym knowaniom Sargerasa, Aszara wykorzystała Studnię Wieczności do stworzenia portalu między Azeroth a Wypaczoną Otchłanią, gdzie czekały już gotowe do ataku zastępy Płonącego Legionu. Gdy otworzyła się brama łącząca oba światy, armia demonów przystąpiła do szturmu, niszcząc wszystko na swej drodze. Celem Płonącego Legionu było wysączenie z Azeroth całej energii życiowej. Zdając sobie sprawę, że trzeba ratować lud Kaldorei przed nadciągającą inwazją demonów, Malfurion poprowadził swoich pobratymców do boju z Płonącym Legionem. On, Illidan i Tyrande zwrócili się o pomoc do Cenariusa w nadziei, że półbóg zdoła przechylić szalę zwycięstwa na korzyść elfów. Zastępy demonów wylewające się z portalu zdawały...

Read More
Cenarius – droga do Legendy
Sty23

Cenarius – droga do Legendy

Read More