Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #20 – Illidan Burzogniewny
Sty04

Bohaterowie Żagiewnego Kamyka #20 – Illidan Burzogniewny

Zdrajca czy zdradzony? Nieliczący się z innymi psychopata czy tragiczny bohater niedoceniony nawet przez najbliższych? Co wiemy o Illidanie Burzogniewnym, obok Arthasa i Thralla, najsłynniejszej i najbardziej lubianej postaci z uniwersum? Illidan Burzogniewny Illidan narodził się ponad 10 000 lat temu. W czasie panowania królowej Azshary był młodym i obiecującym magiem. Wielu wieszczyło mu świetlaną przyszłość z powodu bardzo rzadkiego wśród nocnych elfów bursztynowego koloru oczu. Kaldorei wierzyli, że osoby obdarzone tą niecodzienną barwą tęczówek są przeznaczone do wielkich i bohaterskich czynów. Illidan nie czuł z tego powodu zażenowania. Kochał być w centrum uwagi i z radością przyjmował wszelkie pochlebstwa. Patrząc na niego, trudno było uwierzyć, że mógł być spokrewniony z cichym i spokojnym Malfurionem, którego wielu uważało za dziwaka i odludka. Tych, różniących się od siebie jak dzień i noc, elfów łączyły jednak więzy rodzinne i to nie byle jakie. Illidan i Malfurion byli braćmi bliźniakami. Obaj posiadali zupełnie inne charaktery, jak i zamiłowania. Illidan kochał duże miasta, ich ludne ulice, plątaninę głosów i zamęt. Drugi Burzogniewny natomiast przy każdej nadarzającej się okazji wymykał się poza mury miasta, szukając wyciszenia w obcowaniu z naturą. Gdy jego żywiołowy brat spędzał całe dnie na zabawach z magią tajemną, on i w tej dziedzinie miał inne zdanie, wybierając zapomnianą sztukę druidyzmu. Jedynym, co łączyło obu braci była miłość do ich przyjaciółki z dzieciństwa, młodej kapłanki bogini Eluny, Tyrande Szept Wiatru. W walce o serce dziewczyny przodował oczywiście Illidan, nie bojąc się swych uczuć ani ani nie stroniąc przed ich okazywaniem kapłance. Spokojne czasy przerwało pojawienie się Płonącego Legionu, sprowadzonego do Kalimdoru przez Azsharę i jej magów. Nie zdając sobie sprawy ze zdrady królowej, nocne elfy pod wodzą lorda Kur’talosa Kruczogrzywa rozpoczęły walkę z najeźdźcą, starając się odbić jej pałac. W czasie jednej z wielu potyczek, Kruczogrzyw został powalony przez ogara piekieł – psiego demona wyspecjalizowanego w walce z czarodziejami. Przywódca elfów niechybnie by poległ, gdyby nie szybka interwencja Illidana, który jako pierwszy zdołał pokonać potwora. Za ten czyn Kur’talos mianował go swoim adiutantem oraz przywódcą Księżycowej Gwardii, elitarnej grupy magów. Na polu bitwy młody Illidan stanowił ogromne zagrożenie. W bitewnym szale miotał śmiercionośne zaklęcia na wszystkie strony, nie zwracając uwagi, czy od jego pocisków nie giną również jego pobratymcy. Straszliwy obraz Illidana uzupełniły podwójne demoniczne ostrza, które zabrał jako trofeum z pokonanych zwłok Azzinotha, jednego z poruczników Płonącego Legionu. Widząc jego okrucieństwo, Tyrande odrzuciła jego amory, kierując złamane serce ku Malfurionowi. Krótko potem drugi Burzogniewny, korzystając z mocy druidów, zdołał zniszczyć magiczny portal, chwilowo odcinając demony od posiłków ze Spaczonej Otchłani. Wielki sukces brata i utrata ukochanej sprawiły, że Illidan opuścił wojska elfów, udając się na grzbiecie piekielnego ogara do pałacu...

Read More
Świat Warcrafta #11 – Druga Wojna
Sie03

Świat Warcrafta #11 – Druga Wojna

Świat Warcrafta, z którego pochodzi Hearthstone ma swoją historię sięgającą dziesiątki mileniów wstecz. Zapraszamy Cię do poznania tej niesamowitej opowieści zaczynając od stworzenia świata i stopniowo przechodząc do bieżących wydarzeń. Jedenasta część opowie Ci o przebiegu Drugiej Wojny. Jeżeli chciałbyś cofnąć się do poprzedniej części cyklu, to poniżej znajdziesz spis wszystkich opublikowanych do tej pory części: Świat Warcrafta #10 – Pierwsza Wojna Świat Warcrafta #9 – Rada Tirisfal Świat Warcrafta #8 – Horda Orków Świat Warcrafta #7 – Wojny Kalimdoru Świat Warcrafta #6 – Wysoko Urodzeni, Ludzie i Młoty Świat Warcrafta #5 – Pandaria Świat Warcrafta #4 – Rasy Tytanów Świat Warcrafta #3 – Trolle, Elfy i Demony Świat Warcrafta #2 – Płonący Legion Świat Warcrafta #1 – Starzy Bogowie   Po wydarzeniach z Pierwszej Wojny, Wichrogród leżał w gruzach, zrównany z ziemią przez hordę orków. Rada Cieni przestała istnieć. Po rzezi, jaką zgotował im Zgładziciel, przy życiu pozostało jedynie kilku pomniejszych czarnoksiężników Gul’dana. Mieszkańcy zniszczonego królestwa, nie posiadali wielkiego wyboru i jedyną możliwością była ucieczka na północ. Niektóre statki, w tym jeden zawierający księcia Variana Wrynna, odpłynęły do innych królestw ludzkich, takich jak Lordaeron czy Kul Tiras. Statki te niosły też nowiny o nadchodzącym zagrożeniu ze strony orków. OBLĘŻENIE KHAZ MODAN Orkowie, zachęceni przez swoje zwycięstwo nad Wichrogrodem pomaszerowali wraz z nowym, dużo bardziej doświadczonym przywódcą, na północ do krasnoludzkich ziem Khaz Modan. Zaplanowali atak, w którym zamierzano pokonać wszystkie trzy krasnoludzkie klany, aby żaden z nich nie mógł się wzajemnie wspomagać. Orkowy klan Czarnej Skały (Blackrock clan) podbił Czarną Górę (Blackrock Mountain) w Burning Steppes, biorąc za dobrą wróżbę fakt, że posiadała taką samą nazwę jak ich plemię. Walka z krasnoludami z Czarnorytnych (Dark Iron), którzy wtedy zajmowali górę, trwała długo, lecz w końcu orkom udało się zepchnąć swoich przeciwników w głąb góry, ku jeszcze większej niewoli z rąk ich władcy – Ragnarosa. Horda kontynuowała wędrówkę na północ, docierając na terytorium klanu Miedziobrodych. Będąc na miejscu, orkowie uderzyli w głąb ośnieżonych gór Dun Morogh oraz w jej stolicę, Żelazną Kuźnię (Ironforge). Miasto było nie do zdobycia, ani potężne zaklęcia, ani oblężnicza broń nie była w stanie rozbić drzwi prowadzących do wnętrza. WIELKIE PRZYMIERZE LORDAERONU W odpowiedzi na rosnące zagrożenie ze strony orków, ludzie zmuszeni byli połączyć siły, pierwszy raz od rozpadu wielkiego imperium ludzi, Arathoru. Niezależne narody wysyłały swoje wojska (również te magiczne) w celu wspólnego pokonania Hordy. Stromgarde i Lordaeron wysłały najwięcej wojsk, z Dalaranu przybyło wielu magów. Kul’Tiras przygotowało wielką flotę w celu wspomagania jednostek z morza, natomiast Gilneas ofiarowało część swoich jednostek szturmowych. Rycerze oraz żołnierze zniszczonego Wichrogrodu, którym udało się przeżyć, również dołączyli do Przymierza. Jedynie Alterac, królestwo leżące w zaśnieżonych górach pomiędzy Lordaeronem, Stromgarde i Dalaranem, wahało...

Read More
Świat Warcrafta #3 – Trolle, Elfy i Demony
Cze08

Świat Warcrafta #3 – Trolle, Elfy i Demony

Świat Warcrafta, z którego pochodzi Hearthstone ma swoją historię sięgającą dziesiątki mileniów wstecz. Zapraszamy Cię do poznania tej niesamowitej opowieści zaczynając od stworzenia świata i stopniowo przechodząc do bieżących wydarzeń. Trzecia część Świata Warcrafta opowie Ci o pochodzeniu Trolli i Elfów, skąd się wzięły demony na Azeroth oraz czym jest Wojna Starożytnych W zeszłym tygodniu ukazała się druga część cyklu – Świat Warcrafta #2 – Płonący Legion, natomiast jeżeli poznać historię od początku, to tutaj znajdziesz pierwszą część cyklu: Świat Warcrafta #1 – Starzy bogowie Trolle zbudowały kilka wielkich imperiów. Drakkari na mroźnej północy, Amani w ciemnych lasach, Gurubashi w głębi dżungli a Farraki na wyjących pustyniach. Zasiedlili cały Kalimdor. Przez dwa tysiące lat królowały trolle, wspierane przez niezgłębionych, duchowych bogów znanych jako Loa. Trolle nie przewidziały jednak, że zagrożenie rodziło się w sercu ich ziem… KALDOREI W samym centrum Kalimdoru, istniało cudowne jezioro, którego wody nasycone były potężną magią całego świata. Studnia ta była znana jako Studnia Wieczności (Well of Eternity), a na jej brzegach rozwijała się cywilizacja Nocnych Elfów. Ta raczkująca dopiero rasa, spojrzała w magiczne wody jeziora i ujrzała w niej odbicie księżyca. Stworzyli kult, gdzie swoją boginię nazwali Elune, kojarzoną z większym z dwóch księżyców Azeroth. Wierzyli że są dziećmi Elune, dlatego też nazwali się Kaldorei czyli Dzieci Gwiazd. CENARIUS Wierzenia Kaldorei z każdą chwilą stawały się prawdziwsze. Z rozległych lasów Kalimdoru, półbóg Cenarius, ruszył elfom na spotkanie. Jego górna część ciała wyglądała jak nocny elf, dolna natomiast jak jeleń, mawiało się że jest synem bogini Elune oraz potężnego ducha jelenia, znanego jako Malorne (druga najważniejsza postać w wierzeniach Kaldorei zaraz po Elune). Cenarius w dużej mierze zawdzięcza swoją moc Yserze, która nauczyła go wielu tajemnic i pokazała mu jak dostać się do Szmaragdowego Snu (Emerald Dream). Półbóg okazał się największym i najpotężniejszym sojusznikiem Ysery w kolejnych dniach. Dał początek licznemu potomstwu. Jego synami byli Keepers of the Grove (znani jako Strażnicy) a córkami były uczciwe Driady. Cenarius przekazał sztuki druidyzmu śmiertelnikom, nauczając jednego z Nocnych Elfów, którego imię brzmi Malfurion Burzogniewny (Stormrage). Taureni twierdzą że półbóg zdradził Malfurionowi tajemnice Szmaragdowego Snu aczkolwiek brak jakichkolwiek dowodów na to, że tak faktycznie było. KRÓLOWA AZSHARA ORAZ STUDNIA WIECZNOŚCI Jak to zwykle bywa, kiedy potężna moc jest w zasięgu ręki, tworzą się różne odłamy, nie inaczej było i tutaj. Osobna grupa elfów zaczęła w tajemnicy studiować moc Studni, wykorzystując pierwotną magię w celu doskonalenia swoich magicznych umiejętności. Grupa ta, wywyższając się ponad Kaldorei, nazwała się Quel’dorei czyli Wysoko Urodzeni (Highborne). Przywódca Wysoko Urodzonych, Azshara, stała się królową. Jej moc dorównywała tylko jej próżności. Zaczęła używać swojej władzy nad Studnią Wieczności do zaciągania innych elfów do swojej służby, a nawet do wmawiania innym,...

Read More